De rit naar Nelson, B.C.

Vandaag stonden we op tijd op, we hadden geen wekker nodig want we werden allemaal rond half zeven wakker. Rustig aan zijn we opgestaan en terwijl de kinderen naar de TV keken zijn wij ons gaan douchen en aankleden. Na het ontbijt hebben we onze koffers gepakt en uitgecheckt. Een groot aantal kilometers lag op ons te wachten, vandaag zouden we naar Nelson rijden.

Gelukkig hadden we een navigatiesysteem bij de auto gehuurd en met behulp van deze GPS reden we Calgary uit. Het was rondom Calgary redelijk druk op de weg, maar niet zo druk als we in Nederland gewend zijn. Ons eerste doel was Cranbrooks, met onderweg een paar korte tussenstops. We genoten van het landschap en de bergen die eerst zo ver weg leken kwamen steeds dichterbij. De kinderen vermaakte zich achterin de auto met elkaar of met de meegebrachte doeboekjes en strips. Als laatste redmiddel hadden we nog een draagbare DVD speler meegenomen, mochten ze onuitstaanbaar worden van de vele kilometers . We hebben de DVD speler uiteindelijk niet aan hoeven sluiten en hierover hebben we ook maar wijselijk onze mond gehouden, er liggen immers nog genoeg kilometers voor ons .

Er zit een uur tijdsverschil in de twee gebieden die we doorkruisten, toen we dachten nog maar een uur te hoeven rijden, bleek dat uiteindelijk twee uur te zijn, maar we kwamen steeds dichterbij Nelson. Na een aantal flinke regenbuien stond op een gegeven moment Nelson op de borden vermeld, dat was wel een foto waard .

Iets na vijven arriveerden we in Nelson en bij het Alpine Motel zagen we mijn zwager als eerste, hij zat bij de frontdesk hard te werken. Met een dikke knuffel werden we allemaal begroet, zelfs dochterlief deed hartelijk mee, iets wat niet vaak voorkomt! Na de nodige ‘Hoe is het ermee en hoe was de reis’ vragen stelde zoonlief zijn prangende vraag: Waar is mijn neef? Hij had zo naar zijn neefje uitgekeken dus toen we er eenmaal waren wilde hij ook graag zijn neefje weer zien. Mijn zwager belde mijn zusje en niet veel later kwam ze in een supergrote truck aangereden met de rest van de familie .
Mijn oudste neef vloog ons meteen om de nek, heerlijk zo’n welkom! Het duurde niet lang en die twee jongens zaten elkaar al achterna, ze hadden elkaar na 3 jaar weer helemaal gevonden. Een mooi moment. Het weerzien met mijn zusje was te gek, en…voor het eerst zagen we ook ons andere neefje en nichtje.

In de avond werden we uitgenodigd door mijn Canadese familie om te komen eten, zo konden we ook hun huis zien. Een erg leuk huis om te zien! We kregen een Oostenrijkse maaltijd voorgeschoteld en we aten dat allemaal met smaak op. Na het eten dronken we nog een kop koffie en mijn zusje ging vast naar het motel, terwijl wij bij de kinderen bleven tot mijn zwager thuis was. Daarna vertrokken we ook weer naar het motel en toen de kinderen eenmaal in bed lagen, heb ik eerst de foto’s van de camera gedownload en ben toen begonnen aan het reisverslag. Rond 11 uur zijn wij gaan slapen.