Onderweg naar Vancouver

We hebben een heerlijke tijd in Nelson gehad, maar we moesten een beslissing maken: Langer blijven en dan minder van Canada zien, of verder reizen en zien wat op ons lijstje staat? De kinderen wilden heel graag blijven, want die vermaakten zich uitstekend met hun neefjes en nichtje en als we de tijd hadden gehad, dan waren we ook graag gebleven, maar… Vancouver, Jasper en Banff lagen ook nog op de route.

Uiteindelijk hebben we toch besloten om verder te reizen. Met een tussenstop in Kelowna waar we een nachtje in het Pandosy Inn (met een hele donkere, warme kamer een een oorverdovende airco :s) zijn we verder gereisd naar het westen. De weg naar Kelowna was wel eentje die met recht een ‘scenic route’ genoemd kan worden. De GPS stuurde ons echt het bos in. We hebben ruim 30 km over onverharde weg gereden totdat de GPS ons, tot onze grote opluchting, weer de verharde weg op stuurde. Koeien en een paar eekhoorns waren de enige beesten die we in het bos hebben gezien.

De weg naar Vancouver was er eentje met wisselende landschappen. Van heel groen, naar dor en kaal, naar heel groen weer. Rondom Vancouver werd het verkeer heel druk en voordat we de stad in reden hebben we in de file gestaan vanwege wegwerkzaamheden.
Grote drukte, veel gebouwen en veel mensen in Vancouver. Wat een verschil met het rustige en groene Nelson! We hadden voor een aantal nachten een kamer geboekt in een hotel downtown, een ideale plek voor de bezienswaardigheden die we wilden bezoeken. We kwamen aan het einde van de middag aan en nadat we hadden ingecheckt en onze koffers naar de kamer hadden gebracht zijn we een restaurantje gaan opzoeken die ons werd aangeraden bij de receptie. Helaas was dat restaurant dicht, maar een ander Italiaans restaurant was wel geopend en na ongeveer 10 minuten wandelen konden we aanschuiven bij het chique Don Francesco Ristorante.
Ik heb daar echt een van de lekkerste stukken zalm gegeten in mijn leven (de salmon con salsa di cedro). De kinderen genoten van een gedeeld bord met heerlijke pasta en manlief nam iets wat ik niet meer weet . We sloten af met gedeelde toetjes en toen we naar het hotel terugliepen namen wij nog een beker koffie mee bij Starbucks .