Annemarie's website

Doel #18: Foto maken van mezelf in mijn IJslandse trui terwijl ik op een IJslander zit

Een tijdje geleden had ik het actief zoeken naar IJslander stallen in de omgeving van Almere op een laag pitje gezet. Maar het IJslander-virus werd de laatste paar maanden toch weer wat actiever, dus google-de ik het www af naar adressen op maximaal een half uur rijden van Almere.

Via Marktplaats kwam ik uit op de website van De IJslanderij in Loosdrecht. Deze website had ik al een tijdje in mijn favorieten staan overigens, maar verder had ik daar nog niks mee gedaan.Via het contactformulier stelde ik mijn vraag en vrij snel kreeg ik antwoord van Ineke. Daarna hebben we elkaar nog telefonisch gesproken en werd er een afspraak gemaakt.

Vandaag zou ik naar Loosdrecht afreizen. Een klein stukje via de snelweg en daarna via allemaal kleine wegen door Naarden, Hilversum en weet ik veel welke plaatsen nog meer (zo blij met mijn TomTom!!) kwam ik na iets meer als een half uur aan bij de IJslanderij. Bijna op de plek van bestemming aangekomen belde ik Ineke nog even om te vragen op welk nummer ik moest zijn (er waren twee adressen bekend) toen ik er al vlakbij bleek te zijn. Op het erf zag ik twee jonge meiden druk in de weer met zadelen toen achter mij opeens Mandy opdook. We maakten kennis met elkaar en al snel kon ik mijn handen uit de mouwen steken.

Tocka moest gepoetst worden. Met een emmer vol borstels (die emmer lag later in de sloot, IJslanderhumor zullen we maar zeggen ) liep ik richting Mandy die Tocka inmiddels had gevangen. We kletsten wat, ik poetste wat en knuffelde wat met de nieuwsgierige IJslanders om me heen. Na het poetsen zadelde ik Tocka op en mocht haar daarna overgeven aan een meisje dat op dat moment op Beer reed.

Beer is niet echt een IJslandse naam, maar hij zag er toch echt wel uit als een IJslander. Beer is nog een vrij jonge IJslander, ik begreep dat hij 6 (of 7) jaar is en net een jaar ingereden. Hij was ontzettend goed aan de hulpen, reageerde op hele lichte druk en deed enorm zijn best. Met draven had hij nog moeite en ook het rijden op de linkerhand was iets dat hij nog moeilijk vond. Maar tölten… dat kan hij als de beste! En weet je… het zat ook heerlijk op zijn rug! Zoals geschreven: Beer was enorm werklustig, wilde graag zijn best doen en dat merkte ik aan hem. Het was gewoon erg leuk om op een paard te rijden die er ook echt plezier in lijkt te hebben. Ik merkte, zoals ik in de manegelessen ook merk, dat mijn houding nog niet optimaal is, maar voelde me wel redelijk ontspannen. Ik stapte na de les in ieder geval met een blij gevoel af.

Na de les hebben we lekker lang uitgestapt en het meisje dat normaal op Beer rijdt mocht nog een paar rondjes op hem stappen. Ze was namelijk erg teleurgesteld geweest dat zij niet op Beer kon rijden… Ik vroeg Mandy nog een foto te maken, altijd leuk voor de verzameling, hahaha (en natuurlijk voor mijn Day Zero Project).

Na afloop heb ik met Ineke gepraat en geïnformeerd wat de mogelijkheden zijn m.b.t. het rijden. De kosten van de lessen daar zijn in vergelijking met wat ik bij de manege betaal wel hoger, maar ik ben wel langer bezig (paard uit de wei halen, poetsen, uur les en dan goed uitstappen). Het is natuurlijk ook nog een stuk rijden vanaf Almere (de manege hier zit 3 auto minuten verder). Aan de andere kant is dit wel wat ik heel erg leuk vind. Moeilijk moeilijk dus! Ik heb in ieder geval nog even tijd om na te denken (heb net een nieuwe leskaart betaald).

Het is gewoon erg jammer dat hier in Almere geen mogelijkheid is tot het volgen van lessen op IJslanders. Dus als iemand in dit gat in de markt wil springen: Let me know! .