“Some people come into our lives and quickly go. Some stay for a while and leave footprints on our hearts. And we are never ever the same…“.

The nice thing about the Postcrossing system is the receiver has to register the card also on the website so he or she can send a new card to somebody else on the world. Today I recieved my first card from somebody in Germany!
Sometimes it is difficult to put a nice and small text on the card, especially when it has to be written in English , but a short text about the town where I live and myself should be fine:). If you are interested, take a look at my Postcard gallery.

Gelukkig voelde ik me vandaag beter dan gisteren, toen had ik een hele grote off day. Voelde me ziek, ellendig en vooral heel zielig. Buiten een paar keer douchen en twee keer in bad gaan heb ik verder niks nuttigs gedaan die dag.
Na een hele goede nachtrust en een lang opstart moment vandaag doken we vanmiddag met z’n twee de keuken in. Ik had manlief een vorm voor 24 mini cupcakes laten halen, maar die paste niet in de oven :s. Gelukkig had ik er nog eentje voor 12 en kwamen er ook nog 12 grote silicone vormen uit de kast tevoorschijn.

Dochterlief begon met het plaatsen van de de papieren vormpjes in de bakvormen en terwijl zij daarna naar de intocht van Sinterklaas ging kijken, hield ik me bezig met het kleuren van de fontdant. Dat is op zich nog best een klus en hierbij was ook nog wel enige voorzichtigheid geboden, want die kleurstof zou anders op je handen blijven zitten. Ik koos er voor om na het aanbrengen van de kleurstof, de fondant een paar keer dubbel te vouwen en deze daarna in een boterhamzakje verder te kneden. Zodra de kleur enigszins goed verdeeld leek te zijn haalde ik de fondant weer uit het zakje en kneedde met mijn handen verder.

Mijn mini sous-chef begon daarna met het besmeren van de eerste lading mini cupcakes uit de oven, waarna ze deze bekleedde met een uitgerold laagje fontdant. Daarna staken we allemaal verschillende vormpjes uit en versierde de cupcakes naar eigen inspiratie en creativiteit. Zie hier ons resultaat:

Mini cupcakes

P.s. En ze smaken ook heerlijk!!

We zaten in een prachtig huisje op ongeveer 300 meter van het strand, halverwege een kleine heuvel. Om ons heen waren meer van dit soort huisjes, maar het was erg rustig. Alles was gelijkvloers en de woonkamer was verdeeld in twee stukken, of eigenlijk een woonkamer en een serre gedeelte. Zodra de kinderen op bed lagen trokken wij ons terug in de serre en doken in onze leesboeken met de thermoskan naast ons.

Kolding

Onze zoon heeft een inwendige wekker, en hoewel de kinderen zich zelf goed kunnen vermaken met hun lees- en vakantieboeken en/of het speelgoed dat aanwezig was in het huisje, was die zelfde inwendige wekker ook wel handig voor het geval we op pad wilden.
Van huis uit hadden we voor de eerste dag wel eten meegenomen dat ik heb kunnen klaar maken op het minikookeiland in de keuken, maar voor de komende dagen hadden we toch nieuwe ingrediënten nodig, aangezien we zelf zouden koken en niet konden aanschuiven bij bijv. een buffet. Na wat hulp van een vriendelijke Deense vrouw die Deens, Engels en Duits door elkaar praatte vonden we het grote overdekte winkelcentrum in Kolding (Storcenter). Bij een enorme winkel (AH XL is er niks bij!) in het Storcenter, welke naast levensmiddelen, ook kleding en allerlei apparatuur verkocht, sloegen we voor de komende drie dagen eten in. We hebben nog wat rond(ver)(ge)dwaald en een hapje gegeten, waarna we weer terugreden naar het huisje.

Legoland

Nu we in Denemarken zaten mocht een bezoek aan Legoland in Billund natuurlijk niet ontbreken. Helaas waren we niet goed op de hoogte van de weersvoorspellingen, maar op goed geluk en alle vier met een goed humeur vertrokken we richting Billund, waar Legoland gelegen is.
Onderweg was het wel grauw en bewolkt, met af en toe een spatje regen. Eenmaal binnen in het park kwamen de hoosbuien aan. Dat mocht de pret niet drukken en de kinderen hebben zich goed vermaakt in het park, ze vonden alles leuk en mooi en genoten volop. Ook wij hebben ons prima vermaakt en als gezin hadden we als eerste een brandje geblust . Vlak voor we weggingen zijn we de Legostore ingedoken en kochten nog wat Lego. Nu ik dit tik herinner ik me dat we de legokortingsbon vergeten zijn in te leveren…

Danfoss Universe

Omdat het weer niet echt zomers te noemen is, zochten we een doe-ding uit waarbij we ook indoors nog wat konden doen. Zo kwamen we uit bij het Danfoss Universe in Nordborg (in het zuiden van Denemarken). Het is redelijk vergelijkbaar met NEMO in Amsterdam, alleen is het in een park gelegen, met ook een buitenspeelveld en/of picknick gelegenheid. Zo kon je onder andere veel proefjes doen (oliepompen, watersproeiers harder en zachter laten spuiten m.b.v. zonne-energie, in een rad lopen om energie op te wekken, etc., alleen, maar ook tegen elkaar). De kinderen waren bloedje fanatiek hierin. Het was een erg leuk park voor jong en oud en om met lichaamskracht en je denkvermogen een dag te vermaken. Onderweg gaf dochterlief aan dat we niet elke dag iets hoefden te ondernemen, want hoewel het heel leuk is, is het ook wel vermoeiend vond ze. We besloten daarom om de volgende dag alleen boodschappen te doen en daarna in het huisje te blijven. Zij konden dan met de Lego spelen en wij vermaakten ons met lezen, meehelpen met de Lego of het tikken van een vakantieverslag .

Lalandia

Het weer was en bleef helaas grauw in Denemarken. Om een buitenactiviteit te ondernemen moest je toch wel een regenbikkel zijn, en wij dachten: “Als we nat willen worden, dan zoeken we wel een zwembad op”. Zo kwamen we van de week Lalandia al tegen toen we Legoland bezochten. Ook deze keer reden we weer richting Billund en eenmaal binnen trokken we snel onze zwemkleding aan om het zwemparadijs te bezoeken. Overigens zijn er nog veel meer activiteiten binnen Lalandia te doen (o.a. bowlen, midgetgolfen, etc.). Binnen in het zwemparadijs waren er ruim voldoende mogelijkheden voor waterplezier. De stroomversnelling, het wateractiviteiten stuk en het doe-bad waren zwaar favoriet bij onze kinderen. De tijd vloog en voor we het wisten was het alweer tijd om richting ons huisje te rijden, wilden we niet pas om 10 uur aan tafel zitten voor het avond eten .

Århus

De laatste volle dag in Denemarken hebben we besteed voor een bezoek aan Århus. Op aanraden van een lesgenootje van mij zijn we hier heen gegaan en warempel: het weer werkte ook mee . De zon scheen en het was lekker om buiten te lopen. We brachten eerst een bezoek aan het grote centrum met z’n vele winkeltjes. Ook namen we op aanraden van dezelfde lesgenoot (van oorsprong een Deense vrouw welke al jaren in Nederland woont) een hotdog met alles erop en eraan. Daarna reden we richting Den Gamle By (De Oude Stad), een openluchtmuseum in Århus. Opeens bevond je je in de 19e eeuw, met oude straatjes, steegjes, etc… Soms maakte je een sprong naar wat latere tijden (1927 – 1974). Je kon een bezoekje brengen aan huizen, werkplaatsen, tuinen, etc. welke (gedeeltelijk) waren opengesteld voor publiek. Erg leuk om daar rond te lopen, er wordt nu weer gebouwd aan een nieuw gedeelte.

Onze vakantie was, ondanks het ontbreken van de zon en warme temperaturen, zeer geslaagd te noemen. We hebben ons prima vermaakt met elkaar en genoten volop van alles wat we ondernamen en het samenzijn.

Het hele gezin ging mee, weliswaar een beetje onder protest, maar wanneer ze De Kemphaan horen is het eigenlijk altijd wel goed. Wij vinden het namelijk een heel fijn gebied waarin rondgewandeld kan worden, of zoals gisteren dus: omdat er een evenement was. Maar… die regen had weg mogen blijven . Er waren toch wel wat mensen die de regen hebben getrotseert om ook naar dit evenement te komen, bijna allemaal voorzien van paraplu of regenkleding. In de schapenweide werden de demonstraties verzorgt en het programma zou er als volgt uit gezien hebben:

- 12.30 Doma Vaquera
- 12.50 Vrijheidsdressuur
- 13.10 Sprookjesachtige dressuur
- 13.30 Vliegend tapijt met trekpaarden
- 13.50 Voltige
- 14.10 IJslandse paarden en hun bijzondere gangen
- 14.30 Working Equitation
- 14.50 Vrijheidsdressuur
- 15.10 Barrelrace met trekpaarden
- 15.30 Sprookjesachtige dressuur
- 15.50 IJslandse paarden en hun bijzondere gangen

We hebben het een uurtje volgehouden, maar toen we hoorden dat de voltige en IJslanderdemo niet door zouden gaan, gingen we als verzopen katjes helaas weer naar huis. Gelukkig maakte de warme chocomelk en een leuk boek de middag enigszins weer goed. Hopelijk de volgende keer beter, want dan ben ik met mijn Nikon weer van de partij (met of zonder gezinsleden ).

Naast flink wat theorie krijg je ook praktijk op stal en natuurlijk wordt er ook gereden. Er wordt erg gelet op hoe je met je paard omgaat, hoe je rijdt, of je in balans bent en hoe je met situaties omgaat. De meeste theorie kent een ruiter die al langere tijd rijdt wel, maar er zijn toch ook wel dingen die weggezakt zijn in het geheugen. Het is dus best verfrissend om alles weer even op te halen. Daarnaast zijn met name de obstakeloefeningen erg leuk om te doen. Je leert hoe een paard kan reageren en hoe daarop in te spelen. De eerste cursus had ik een paard die heel wat aanmoediging nodig had in enge situaties; een rood/wit getreepte balk vond hij al heel spannend, en een zeil op de grond, nee daar ging hij beslist niet over heen. In de cursus komt dan aan bod hoe je hiermee om moet gaan. De vervolg cursussen koos ik voor Pino, de lieve, coole en vooral ook eigenwijze Fjord van de manege. Hij is gelukkig ook niet heel groot, want ik had nogal wat moeite met opstijgen bij de grotere paarden (nu ben ik zelf ook niet zo heel groot, maar qua lenigheid heb ik in de loop der jaren ook moeten inleveren ). Het enige waarmee hij mij ‘verraste’ tijdens ons examen voor het CBR2 certificaat was het langs de hindernis sprinten in plaats van erover heen. Haha, de keren daarna was ik wel voorbereid, en soms toch ook weer niet zodat hij alsnog langs de hindernis vloog. Maargoed, met heel wat oefenen, ook op andere paarden, ging het springen toch wel redelijk. Al kreeg ik bij de ontvangst van mijn laatste certificaat (het Ruiterbewijs) de opmerking van de examinator dat ik toch wel aan het springen moet werken.

Vroeger sprong ik heel graag met Oscar (de pony waar ik veel op reed). Hij vond het te gek en we hebben heel wat parcourtjes afgelegd. Helaas springen we in onze manegeles erg weinig, daarentegen doen we wel heel veel basisoefeningen en rijden we regelmatig ook carrousel met elkaar (iets wat we vroeg ook veel deden). Maar sinds zondag 10 juli 2011 ben ik dus in het bezit van het FNRS Ruiterbewijs, hoera! Via Twitter kreeg ik na het behalen van het CBR2 certrificaat de vraag of ik nu een groter paard kreeg en na het behalen van mijn FNRS Ruiterbewijs of ik naar Arnhem kwam ruiteren en of ik een paard ging kopen. Nou is dat laatste wel een droom van me, maar ik denk dat het er voorlopig nog niet in zit. In ieder geval blijf ik lekker wekelijks bij de manege rijden in onze gezellige gemengde groep.

In mijn hoofd heb ik ook elke keren briljante ideeën voor de layout van mijn website, maar eraan beginnen schuif ik steeds voor me uit. Ik weet het… moet ik niet doen… of misschien ook wel? Ik heb geen idee, wellicht ligt daar dan toch niet mijn voorkeur voor dat moment, of heb ik nog steeds geen dagen die uit 32 uur bestaan. Als werkende moeder heb je natuurlijk ook weinig vrije tijd, en de spaarzame tijd die je dan hebt wil je ook nog eens besteden aan dingen ondernemen met man en kinderen. Ik zag ook dat mijn reisverslag van Canada nog lang niet af is, dus tussendoor zullen jullie waarschijnlijk nog een verslag vinden van onze vakantie vorig jaar, hahaha.

Kortom, wacht gewoon af wat er komt, het zal wellicht gaan over mijn gezin, mijn hobbies en/of mijn werk, maar ook over dingen uit de actualiteit .

Liefs,
Annemarie