Muggur en Maartje

Een half jaar terug had ik kennis gemaakt met deze vreselijk leuke paarden. Ine had er al eens over verteld, ook over haar eigen Irpa, en zodoende werd ik besmet met het IJslandervirus. Na een kennismaking bij de Breidablik, een bosrit bij stal Foxan en kort geleden een weekend op Vlieland met een 4-uursrit bij stal Edda bleek de liefde nog steeds te bestaan.Inmiddels had ik via verschillende fora oproepjes geplaatst voor lessen op IJslanders, maar helaas zijn er geen stallen in de omgeving van Almere die manegelessen geven op IJslanders. Vooralsnog rijd ik nog steeds manegelessen op de grote paarden, maar ik wil heel graag verder op deze kleinere raszuiver gefokte paarden. Op één van mijn oproepjes reageerde Maartje uit Almere en na een tijdje reageerde ze nog een keer. Ze vertelde dat ze één van de weinige Ijslanderbezitter uit Almere is, maar ze nodigde me een keer uit om bij haar op stal te komen in Zeewolde. Dat was natuurlijk niet tegen dovenmans oren gezegd en na een paar keer met elkaar gebeld te hebben, maakten we een afspraak. Gisteren was het zover, ik zou met haar meegaan en kennismaken met haar Muggur.

Roy bracht me met de auto naar Maartje en niet veel later zat ik bij haar in de auto richting de stal. Tegelijkertijd met ons kwamen nog twee stalgenoten aan en nadat ze de foto’s hadden bekeken van de pup van Maartje liepen zij naar hun eigen paarden en wij naar de paarden van Maartje en haar zus. En daar stonden ze dan, twee prachtige IJslanders en een vreselijk mooie Fries. Ik maakte kennis met Muggur, Douwe en Dúx (hopelijk schrijf ik het goed). Ze stonden nieuwsgierig te kijken naar die nieuweling bij hun in de stal. Maartje moest die dag alle 3 de paarden rijden en ik mocht haar meehelpen. Nou moet ik zeggen dat ik alleen al blij wordt van het poetsen, maar dat ik mocht rijden was toch wel een extraatje. We overlegden even samen en Maartje zou eerst Muggur gaan rijden, omdat hij nog vrij jong is en nog niet ‘alle knoppen’ op de juiste plek heeft zitten. Muggur is een vijfganger (naast de stap, draf en galop kan hij ook tölten en telgangen) en ze legde uit wat er op dit moment nog geleerd moest worden en ze vroeg ook of ik het kon zien. Qua beenzetting zit er verschil tussen deze gangen en ik zag op een gegeven moment waar het goed ging en waar er nog gewerkt moest worden. Dat was al heel leerzaam, maar het bleef niet alleen bij kijken, ik mocht het ook zelf voelen.

Muggur en ik moesten aan elkaar wennen, ik merkte dat hij Maartje in de gaten hield en als het even kon wilde hij ook haar richting oplopen. Ze gaf me hele nuttige aanwijzigingen en vertelde heel veel. Alle info liet ik tot me komen, het was veel, maar erg leerzaam. Ik voelde op een gegeven moment wanneer Muggur ging tölten of wanneer hij ging schweinen (hij beweegt dan het benenpaar aan de linker- of rechterkant tegelijkertijd voorwaarts of achterwaarts).
Na even gereden te hebben mocht Muggur uitstappen en nadat hij was afgezadeld en zijn emmertje met brokken had gehad werd hij in de stal gezet en namen we Douwe (de Fries) en Dúx mee. Maartje vroeg of ik Douwe wilde rijden en na een klein moment van aarzeling stemde ik toe. (hij is wel erg groot). Maartje verzekerde mij dat Douwe enorm lief is, er zit geen kwaad in Douwe. Hoewel hij ook nog erg jong is en nog veel moet leren vond ik het wel een uitdaging om hem te rijden.

Douwe en ik moesten aan elkaar wennen en ook hij hield Maartje in de gaten. We stapten geruime tijd in de bak, ik moest eerst mijn eigen onzekerheid zien te overwinnen, iets wat een paard natuurlijk haarfijn aanvoelt. Op een gegeven moment merkte ik wel dat Douwe op mijn beenhulpen ging reageren en ik besloot een stukje te gaan draven. Wat een enorm ruime gangen heeft hij! Maartje gaf me ook hier weer veel nuttige en leerzame tips, terwijl ze zelf ook heel druk bezig was. Ik vond het zo fijn. Bij mezelf dacht ik dat ik in de tijd dat we daar waren meer had geleerd dan in de manegelessen. Eigenlijk wordt tijdens de manegelessen met name op je houding gelet en hoewel mijn houding verre van ideaal is, kreeg ik van Maartje ook nuttige info over alles rondom de verzorging en je eigen houding ten opzichte van een paard. Ik vroeg haar of ze ook grondwerk deed met de paarden, iets wat ik ook graag wil leren. Ik lees er veel over, maar de praktijk is dat het met een manegepaard niet aan de orde komt, terwijl het – in mijn ogen – toch wel een belangrijke basis vormt in de omgang met een paard. Uiteindelijk reed een andere jonge vrouw Douwe na mij, ik kon nu ook zien hoe mooi hij loopt en ik ving de gesprekken op die ze met Maartje voerde over Douwe.
Na het rijden hebben we de paarden verzorgd en weer bij elkaar op stal gezet. Ze werden nog verwend met appeltjes en daarna reden we weer naar Almere. Roy pikte me bij Maartje weer op en nadat ik haar hartelijk had bedankt reden we naar huis.